Po godzinie rozpoczęła się narada w sprawie zbliżającego się zagrożenia. Kapitanowie wszystkich załóg zebrali się w sali służącej do wszelakiego rodzaju dyskusji.
- Słuchajcie, to jest poważna sprawa. Mamy wystarczającą ilość broni? - spytał się Rafał.
- Coś się zawsze znajdzie. - odparł jeden z dowódców.
- Nie "coś" tylko pytam się na serio. Mamy broń czy nie?
- Brakuje jej. - odpowiedzieli inni.
- Świetnie. I co teraz? - Wódź wyspy zaczął się powoli irytować.
- Można by im pozwolić tu przypłynąć i walczyć na lądzie. - odezwała się Ewelka. Rafał odszedł z nią na bok.
- Ty się dobrze czujesz? - spytał się - Chcesz, żeby przy okazji pookradali i podpalali domy?
- A masz lepszy pomysł? Nie, więc nie marudź. - Ewelina zwróciła się do wszystkich - To mniej więcej ile mamy broni? Mamy pewien pomysł.
Tymczasem Michał wraz z Krystianem przesiadywali w porcie i uważnie studiowali pewną mapę. Prowadziła ona do wyspy ze skarbem. Wyprawa byłaby bardzo łatwa, chłopcy mieli wypływać, ale z powodu "stanu wyjątkowego" musieli zostać na lądzie.
- Chciałbym wypłynąć. - powiedział Michał do brata - Tylko, że za każdym razem coś się musi zdarzyć.
- Takie życie pirata. - westchnął Krystian.
- Jacy jesteście biedni. - Nagle za chłopcami ukazała się Klara - Uważajcie, żebyście się nie rozpłakali.
- Jak nie masz nic do roboty to nie przeszkadzaj. - odparł Michał. Jego kuzynka zaczynała go denerwować.
- Bo co mi zrobisz? Uderzysz mnie?
- Jestem dżentelmenem i kobiet nie biję.
- Jesteś bardzo łaskawy. Dlaczego zamiast siedzieć na wyspie to gdzieś wypływacie? To nie ma sensu.
- A co ma sens? - spytał się Krystian - Przypuszczam, że podczas ataku schowasz się w piwnicy i będziesz się trząść ze strachu jak galareta.
- Jesteście idiotami. - Klara szybko odeszła, a chłopcy dyskretnie przybili sobie piątkę.
czwartek, 29 grudnia 2016
sobota, 17 grudnia 2016
Szczegółowy opis postaci - Klara Morgan
Klara Morgan - córka Eweliny i Rafała Morgan, siostra Marcina i Dominika. Ma 16 lat, pochodzi z wyspy Delfinów.
Wygląd:
Jest wysoką brunetką o czarnych oczach. Nosi czarne: płaszcz bez rękawów, spodnie, buty oraz szarą koszulę.
Charakter:
Klara jest bardzo złośliwa, nielubi większości osób ze swojego otoczenia i tego nie ukrywa. Zawsze myśli, że wie wszystko najlepiej.
Zainteresowania:
Zanim rozpoczęła naukę w Akademii interesowała się legendami morskimi.
Znajomi:
Klara ma najlepszą przyjaciółkę, Karinę, która też nic nie robi i nie zamierza być piratem.
Wygląd:
Jest wysoką brunetką o czarnych oczach. Nosi czarne: płaszcz bez rękawów, spodnie, buty oraz szarą koszulę.
Charakter:
Klara jest bardzo złośliwa, nielubi większości osób ze swojego otoczenia i tego nie ukrywa. Zawsze myśli, że wie wszystko najlepiej.
Zainteresowania:
Zanim rozpoczęła naukę w Akademii interesowała się legendami morskimi.
Znajomi:
Klara ma najlepszą przyjaciółkę, Karinę, która też nic nie robi i nie zamierza być piratem.
niedziela, 27 listopada 2016
1. Początek
Niedzielne popołudnie. Szesnastoletnia Klara przechadzała się wzdłuż morza. Widok się jej podobał, ale praca pirata - nie bardzo. Nie rozumiała dlaczego wszyscy się jej uczepili gdy po skończeniu Akademii zapowiedziała, że nie będzie piratem. To ją bardzo zastanawiało. W net zauważyła swojego młodszego brata, Marcina.
- Czego chcesz, mendo?
- A nic - odparł chłopak - Tylko mnie ciekawi to co dzisiaj powiedziałaś.
- To moje życie i ja decyduję co robię, jasne?
- No, ale ... - Klara popatrzyła się ze złością na brata - Tak, rozumiem.
Tymczasem w domu Rafała i Eweliny trwała nerwowa dyskusja o przyszłościowych planach ich córki.
- Jak mam z nią rozmawiać? Ona się przed nami ciągle zamyka. - Powiedziała Ewelka. Sytuacja ją bardzo denerwowała.
- Raczej buntuje. - Odowiedział Rafał. - Zresztą jak nie chciała być piratem dlaczego nie powiedziała wcześniej? Dlaczego nie zrezygnowała, cholera? Teraz jest za późno.
- To co mam robić?
- Trzeba ją przekonać to piractwa.
- Tak, oczywiście. Jak niby to zrobisz?
- Dam radę, kochanie, zobaczysz. - Rafał wstał, pocałował Ewelkę w policzek i wyszedł z domu.
W tym samym czasie Eliza rozmawiała ze swoim synem, Michałem, który uwielbiał morskie życie. Siedzieli w kuchni i popijali wodę.
- Planujesz jakąś wyprawę? - spytała się Eliza.
- Najpierw muszę się dokładnie rozejrzeć. Strasznie tutaj nudno. - odparł
- Nudno? Chyba żartujesz. Nawet nie wiesz, jak tutaj może być ciekawie.
Chłopak popatrzył się ze zdziwieniem na matkę. Rzeczywiście, od dawna nie było na wyspie bitew, a nawet zwykłe wypłynięcia w morze odbywały się bardzo rzadko.
W międzyczasie gdy Rafał poszukiwał Klary zaczepił go James, zastępca wodza.
- Wodzu, jest sprawa o której powinieneś wiedzieć.
- A nie może poczekać? - Spytał zniecierpliwiony Rafał.
- Właśnie, że nie może.
- W porządku, zaraz przyjdę. Tylko wrócę po Ewelkę.
- Ona już wie. Chodźmy.
10 minut później
- O co chodzi? - Rafał był ciekawy informacji.
- Dostałem wiadomość. Kolonizatorzy hiszpańscy zmierzają w naszą stronę. Chyba przypuszczacie co chcą zrobić.
- Podporządkować nas. Musimy zebrać wszystkie siły. Zwołujemy wszystkie załogi.
- Czego chcesz, mendo?
- A nic - odparł chłopak - Tylko mnie ciekawi to co dzisiaj powiedziałaś.
- To moje życie i ja decyduję co robię, jasne?
- No, ale ... - Klara popatrzyła się ze złością na brata - Tak, rozumiem.
Tymczasem w domu Rafała i Eweliny trwała nerwowa dyskusja o przyszłościowych planach ich córki.
- Jak mam z nią rozmawiać? Ona się przed nami ciągle zamyka. - Powiedziała Ewelka. Sytuacja ją bardzo denerwowała.
- Raczej buntuje. - Odowiedział Rafał. - Zresztą jak nie chciała być piratem dlaczego nie powiedziała wcześniej? Dlaczego nie zrezygnowała, cholera? Teraz jest za późno.
- To co mam robić?
- Trzeba ją przekonać to piractwa.
- Tak, oczywiście. Jak niby to zrobisz?
- Dam radę, kochanie, zobaczysz. - Rafał wstał, pocałował Ewelkę w policzek i wyszedł z domu.
W tym samym czasie Eliza rozmawiała ze swoim synem, Michałem, który uwielbiał morskie życie. Siedzieli w kuchni i popijali wodę.
- Planujesz jakąś wyprawę? - spytała się Eliza.
- Najpierw muszę się dokładnie rozejrzeć. Strasznie tutaj nudno. - odparł
- Nudno? Chyba żartujesz. Nawet nie wiesz, jak tutaj może być ciekawie.
Chłopak popatrzył się ze zdziwieniem na matkę. Rzeczywiście, od dawna nie było na wyspie bitew, a nawet zwykłe wypłynięcia w morze odbywały się bardzo rzadko.
W międzyczasie gdy Rafał poszukiwał Klary zaczepił go James, zastępca wodza.
- Wodzu, jest sprawa o której powinieneś wiedzieć.
- A nie może poczekać? - Spytał zniecierpliwiony Rafał.
- Właśnie, że nie może.
- W porządku, zaraz przyjdę. Tylko wrócę po Ewelkę.
- Ona już wie. Chodźmy.
10 minut później
- O co chodzi? - Rafał był ciekawy informacji.
- Dostałem wiadomość. Kolonizatorzy hiszpańscy zmierzają w naszą stronę. Chyba przypuszczacie co chcą zrobić.
- Podporządkować nas. Musimy zebrać wszystkie siły. Zwołujemy wszystkie załogi.
niedziela, 30 października 2016
Opis postaci
Rodziny:
Tryton:Filip - Kapitan Aurory, mąż Elizy, ojciec Michała i Krystiana, brat Eweliny;
Eliza - I oficer Aurory, żona Filipa, matka Michała i Krystiana;
Michał - syn Filipa i Elizy;
Krystian - syn Filipa i Elizy;
Morgan:
Ewelina - Kapitan Perły Atlantyku, żona Rafała, matka Klary, Marcina i Dominika, siostra Filipa;
Rafał - I oficer Perły Atlantyku, mąż Eweliny, ojciec Klary, Marcina i Dominika;
Klara - córka Eweliny i Rafała;
Marcin - syn Eweliny i Rafała;
Dominik - najmłodszy syn Eweliny i Rafała;
Resztę postaci opiszę w opowiadaniach.
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)